Nou daar zit ik dan, laatste week in MIJN huis, fles Polar naast de laptop, 8 uur 's avonds, graadje of 30 op het kadaver, zonder shirtje, helemaal gaar van het weekend.
Heel de dag met de gedachte in mijn hoofd dat ik volgende week 400% meer kleding aan heb dan nu. Mijn (voorlopig) laatste weekend in Curaçao zit er net op. Ik had echt geen betere kunnen wensen. Ik zit een beetje door de 315 foto's heen te bladeren die ik het afgelopen weekend heb gemaakt. Hoe geweldig begon het vrijdag al! Tegen sluitingstijd nog 6 duitse meisjes moeten redden in het Christoffelpark, maar dat vertel ik volgende week verder wel!
's Avonds zouden we met een grote groep gaan BBQ'en op het strand dat door 'miscommunicatie' verkleind werd tot Kjell, Puck en Luuk. Eerst hout gehaald op het stageadres van de jongens. Toen hadden we nog geen vlees. Dat hadden we gehaald bij een toko, waar ze Chinees en Papiaments spraken. Daarna naar Grote Knip gereden en daar rond 10 uur bij volle maan, onder een wolkeloze hemel de BBQ en kampvuur aangestoken....
...pilske erbij....
...flauwe humor op tafel...
...en genieten maar!
Uiteindelijk hadden we 's nachts met 4 man toch al het bier nog opgekregen wat eigenlijk voor 9 man was.
De volgende ochtend werd ik na een paar uur slaap opgehaald om de Christoffelberg te beklimmen! Dit werd onverwachts een heel groot avontuur. Alhier de Christoffelberg:
Nu begon het allemaal goed. Na 5 minuten al badend in het zweet, maar dat hoort erbij. We liepen rustig omhoog....
....temidden van de Curacaose natuur....
...netjes over de paden, de gele stippen volgend:
Toen ging het verkeerd.
Ronald en ik raakten een beetje van het padje af, zoals dat ieder weekend gebeurd... We konden geen gele stippen meer bekennen. Madelon had wel de goede route genomen, maar volgens Ronald (die vandaag voor de 11e keer omhoog ging) kwamen we vanzelf bij het pad waar Madelon op liep, als we maar stijl omhoog gingen. Nou, stijl omhoog dat gingen we...In het begin is dat leuk, ook al was het een flinke klim. Na een tijdje hadden we een mooi uitzicht te pakken
Leuk....Totdat het uit de hand liep! Toen werd het zo stijl, dat we alleen maar omhoog konden en niet meer naar beneden omdat dat simpelweg te stijl was.
We klommen over rotsen die 10 meter stijl omhoog gingen. Bloedlink, maar er zat niets anders op. Cactussen zijn op dat moment niet je beste vrienden. Vooral niet voor Ronald toen hij hij op een meter of 5 hoogte zijn grip verloor en uit reactie in een kadushi greep. Ik citeer: '“&$$%#$!!!! Ik dacht dat het een boom was!!. Voor mij even later ook prijs toen ik weggleed en over de rand greep, recht in een bolcactus.
Na veel bloed en ellende waren we boven! Schitterend uitzicht, maar de euforie was snel voorbij toen we 80 meter verderop Madelon zagen staan, bij de echte top. We kwamen dus helemaal aan de andere kant van de top uit en waren er nog lang niet!
Op de volgende foto zie je links een paaltje staan waar we moesten zijn:
Het ziet er niet zo boeiend uit, maar dat laatste stuk hadden we aan allebei de kanten een afgrond van een meter of 15 a 20 naast ons.
Met trillende handjes, bebloed, onder de modder, nat shirt en onder de stekels van cactussen kwamen we bij de top aan. De mensen die daar waren keken wel gek op en konden denk ik maar moeilijk geloven dat ik hier stage liep en Ronald voor de 11e keer naar boven was gegaan....
Maargoed we waren er:
We konden Wilemstad een kilometer of 40 verderop goed zien liggen.
Nadat Madelon onder luid geschreeuw nog even een splinter die tot halverwege mijn nagel zat verwijderde, kon de afdaling beginnen, over het officiële pad.
Op het terras waar ik de laatste week mijn klanttevredenheidsonderzoek heb gedaan even een pilske gepakt. Van de week werd ik natuurlijk op stage hard uitgelachen omdat wij de first humanbeings ever zijn die verdwalen op de Christoffelberg. Daarna afspoelen bij knip:
Bijslapen en naar de Halloweenparty (het was blijkbaar haloween) in het Rifford. Dit liep echt totaal uit het handje. Het was denk ik de gezelligste avond tot nu toe. Een schitterende voorlopige afsluiting, want we hebben komende zaterdag nog!
Luuk had al snel zijn plekje gevonden...
... maar volgens de politie mag je met een grafkist niet de openbare weg op in Willemstad.
Zondag voor het laatst genoten van de schitterende, iedere week unieke, kippevelopleverende sunset. Ik heb hem vaak gezien bij Mambo, het ziet er iedere keer anders uit, maar altijd even mooi.
Ik keek nog eens goed om me heen naar de volleyballende mensen, de mensen in de strandstoelen, de dj die weer heerlijke muziek draaide en de mensen in badkleding aan de bar. Dit ga ik echt missen!! Dit was toch echt de laatste zondagavond op Curaçao. De zondagen zijn echt heerlijk!! Dus nog even het beste van gemaakt bij wet&wild. Super gezellig weer! De mentaliteit: het kan me niks meer verrrekken en het kan toch niet meer kapot heerste...Nog even een mooi plaatje:
Komend weekend wordt even lekker afpilzen. Vrijdag op stage, zaterdag met het afscheid van Michael Boogerd hier op het eiland. Het is hier Amstel Gold Race, met ook wat bekende artiesten enzo, dat wordt dus weer dol!
DIT WAS HET, MIJN LAATSTE BERICHT!!
Ik wil jullie heel erg bedanken voor berichtjes, krabbels, smsjes, mails, brieven, pakketjes, etc. Echt super! Ook wil ik jullie laten weten dat ik Curaçao ontzettend (!!!!) ga missen. De mensen die ik ontmoet heb, op stage, op straat, met de voeten in het zand op het strand, bij Mambo, Cinco, Bayabeach, Nachtwacht, zwemmend in de Carabische zee, etc:
Jullie zijn geweldig!!
Probeer deze mentaliteit in Nederland vast te houden dushi´s en swa´s!! Een ongelooflijke tijd gehad, letterlijk! Dat wordt zondag nog even een grote jankpartij op Hato Airport.... 12 uur later neem ik afscheid van Anne en Eva op Schiphol, nadat we het vliegtuig hebben afgebroken. Het gaat even pijn doen denk ik, maar dan is er de oersterke tekst van Rowwen Heze:
'Ge kan beter iets verlieze, dan dagge't nooit het gehad'
En zo is het! Ook wil ik even mijn lichaam bedanken, die zo sterk is geweest het vol te houden met mij. Naja we pakken het tempo thuis weer gewoon op met het 60jarig bestaan van TWB, Qlimax, ed. .
Mensen, bedankt, bedankt, bedankt, geweldige ervaring weer!! Waspik, Brabant, Nederland, ik kom er weer aan, dekentjes gereed! Als ik hoor van de nachtvorst heb ik nu al zin in een lekkere warme Jupiler met slagroom!
Het was me een eer jullie op de hoogte te houden, dat doen we snel eye-to-eyo op de barkruk of thuis op de bank! Tot snel!
~IK WIL IEDEREEN EVEN BEDANKEN VOOR DE KAARTEN DIE IK HEB ONTVANGEN! IK HEB HELEMAAL DUBBEL GELEGEN VAN SOMMIGE BERICHTEN. THE WHITEBOYS, V.LEIJSEN, FAMILIE, ETC BEDANKT! ~
Bevroren Brabanders! (en andere geliefden)
Wat hoorde ik nou gister! Sommigen hebben moeten krabben? Vorst aan de grond? Na 5 seconden bulderend lachen kan ik ook niet anders dan met jullie mee huilen. Gisterochtend was het 28 graden. Niet om jullie te kloten, maar ik heb een lange broek aangetrokken omdat ik het serieus echt KOUD had. Het is me gelukt, ik heb me aangepast aan de temperatuur, de rekening krijg ik 4 november gepresenteerd...
Goed! Afgelopen vrijdag ben ik dus naar Bonaire vertrokken. Ik had zomaar een bus gepakt, dus ik was wel blij dat ik er was, al was het veel te vroeg. Na nog een pintje gedaan te hebben op mijn eigen eiland ben ik vertrokken en na 20 minuten aangekomen op Bonaire. Eerst wat gehannes met afdeling Immigration, maar 15 meter verder stonden al 3 polar en 2 jongens van Stad en Streekontwikkeling Jaar 4!
Samen met Lesley en Bart een heerlijk weekend gehad op Bonaire, a.k.a. Divers Paradise. We sliepen op het stage-adres van de jongens. Washington Slagbaai National Park. Dat was dus goed wakker worden. Ik krijg veel leuke reacties op de fotoos, dus bij deze:
'De foto's van het uitgaan zal ik jullie dit keer besparen. Het Park ziet er ongeveer hetzelfde uit als waar ik stage loop:
Onze 'Tank' met daar achter het water waar we gingen snorkelen
s Avonds terug vanuit Kralendijk terug naar het park, achterin de jeep.
De volgende dag gingen we snorkelen. Ik weet zeker dat daar we daar (met onze hoofdjes boven het water) meer vis zagen zwemmen dan in een gemiddelde viswinkel in Nederland. Ongelooflijk. We stonden in het water en alles zwom al langs ons heen.
Met het hoofd onder water ziet dat er zo uit:
Die voorste is echt een joekel. Die achterste is onze held. De Trunkfish. Ik had onder water een filmpje gemaakt maar die krijg ik niet op internet gezet. Heel jammer want daar staat wat meer op. De rest van de dag spotten we ondermeer een baracuda, schildpad, zeeslang, inktvissen, etc etc.
De volgende dag hadden we ook wat gesnorkeld maar was het zicht niet zo tof. Ook hadden we even gevist. Hier hakt Bart wat krabjes in elkaar voor aas:
Lesley aan het vissen:
Een deel van de vangst:
En nog wat een paar units:
De laatste dag wilden we met een boottocht naar Klein Bonaire om daar te snorkelen. Snachts was het al noodweer. 's Ochtends niet veel anders:
Dat kon dus helaas niet doorgaan.
Ik ben door de mannen op het vliegveld gezet en rond een uur of 6 ben ik geland. Dat voelde echt als thuiskomen. Op mijn gemak een busje gepakt naar Otrabanda en mijzelf voorbereid op de laatste 1.5 week.
Waarschijnlijk ga ik zaterdag de Christoffelberg beklimmen. Die BBQ is ook ergens dit weekend. Verder goed uitgaan denk ik zo. Volgende week is mijn laatste stageweek. Dan komt het er echt op aan. Dat laatste weekend is maar een halve...
Het regenseizoen is hier begonnen. Dat wil zeggen dat de zon nog maar halve bak schijnt. Dat is niet zo tof want ik wordt nu al met de dag witter. De temperatuur blijft natuurlijk gewoon rond de 30 graden, maar toch is het jammer.
Ik groet jullie, voor de laatste of een na laatste keer vanuit Curacao,
Brrr herfst....Pinpas gezocht!
|
15 Oktober 2007 | 21:49:00
Natte Nederlanders,
~Bedankt voor de mailtjes, krabbels, smsjes en berichten! ~
De herfst doet inmiddels haar intrede op Curacao, met als enige verschil dat het af en toe windstil wordt. Op dat moment wordt het echt veel te warm. Maarja, klagen is me te Nederlands...
Twee weekenden terug begonnen we met de verjaardag van Luuk. Daarna was Mambo Beach weer aan de beurt. Daar draaide Gregor Salto en Ricky Rivaro. Een heerlijk sfeertje en de Tequilla was wonder boven wonder steeds gratis. Zie hier het resultaat:
vlnr: Alice, Rachel, Ik, Puck, Anne, Luuk, Eva.
Dat lijkt er gezellig uit te zien, en dat was het ook. De volgende dag samen met Eva en Anne naar Playa Lagun. Dat is een heel klein en rustig strand. Precies wat we nodig hadden, met onze stervende lichamen. De gesprekken waren bot, droog en simpel en het was bewolkt. Ondanks dat ik me schaam voor een bewolkte hemel wil ik toch Playa Lagun even laten zien.
En de dames in rust:
Daarna naar Jaanchi's geweest. The place to be voor een cola. Toen was het tijd om uit eten te gaan. Het heeft zo moeten zijn dat ik met de vier dames heerlijk uit eten ben geweest. De reactie 'Hoe doe je dat', lok je op zo'n avond natuurlijk wel een beetje uit. Mijn eten kreeg ik 'toevallig' ook 10 minuten later dan de rest. Savonds was het weer gezellig bij Mambo.
De volgende dag werd ik na een dikke 3 uur slaap wakker bij Anne en Eva. Smiddags verliet ik hotel 'Anne en Eva' om langs restaurant 'Luuk' te gaan. We zouden 'even' naar Mambo gaan smiddags.
Daar stond Ricky Rivaro weer te draaien. De sfeer is onbeschrijflijk dan.
Voeten in het zand of in de zee (naar eigen keuze) en genieten van de sunset:
Het was herfstvakantie die week, dus er was vanalles geoganiseerd op het park. Dat was wel heel erg leuk, omdat ik nu weer de mogelijk had om wat foto's te schieten. Dat hoort namelijk bij mijn opdracht. Deze vond ik wel leuk, het was een survival voor kinderen van 4 t/m 15. Echt een leuke dag:
De Christoffelberg op de achtergrond, die ik nog steeds moet beklimmen. Ik moet daar wel mee op gaan schieten! Op stage gaat het verder nog steeds prima. Wel vrij intensief contact gehad met de stagedocente over wat ik precies ga opleveren. Maar dat komt zeker goed.
Het weekend dan maar weer! Vrijdag heb ik bij het hoofdkantoor gewerkt. Dat ligt aan het strand. Dus daarom na het werk eerst even op het strand gelegen. Daar was ik wel blij mee, want zaterdag was het slecht weer hier. Vrijdag naar Rachel en Alice gelopen om de eerste flessen te ontkurken. Toen zijn we tot een aantal gouden inzichten gekomen.
Eerst de avond doorgebracht op de Boot. Een boot die omgebouwd is tot kroeg. Daarna naar Zanta. Dat was wel leuk, maar ik fungeerde meer als antilliaanafleider voor de dames. Wel een topavond! Die nacht ben ik bij Alice en Rachel blijven slapen (binnenkort misschien mijn huur maar gewoon afzeggen...), waar pas sochtends het besef kwam dat we wellicht IETS te gek hadden gedaan de avond ervoor.
Dat is natuurlijk niet allemaal van die avond ;)
De volgende dag ben ik op miraculeuze wijze mijn pinpas kwijtgeraakt. Het is echt een wonder dat hij zelf het drukkertje in mijn portemonnee heeft losgemaakt en samen met mijn schoolpasje het vrije leven heeft gekozen. Blijkbaar vond hij de Antilliaanse gleuven niet zo best... Nu moet ik nog maar zien hoe ik met mijn zwarte huid zonder schoolpas op school binnengelaten wordt: 'Nee echt swa, ik ben het, Evert swa...'
Gisterenochtend uit ellende met Luuk foto's gemaakt terwijl we aan het fietsen zijn (de enigste fiets op het eiland lijkt het wel)
Daarna weer gezellig naar de dames toe. Dan kom je hier langs. Hier begeeft Evert zich niet zo graag 's avonds, maar overdag is het wel okee:
Daarnaop Kontiki Beach gelegen, waar ik deze fantastische foto heb geschoten:
Het leven op zondag is net wat anders als in de kantine van TWB, maar ook de moeite waard, haha
De zonsondergang bij Mambo leende zich uitstekend voor een paar mooie plaatjes:
De zondagen zijn echt heerlijk. Ze doen trouwens weinig onder van de rest van de week, maar zondag ... naja laat mar hangen.
De foute gedachte dat dit mijn 1 na laatste zondag bij Mambo en Wet&Wild was doet pijn. Nog even genieten, terug naar Nederland en weer snel terug naar Curacao, haha.
Op de planning staat nog:
- De Christoffelberg
- Bootreis naar Klein Curacao
- BBQ op Grote Knip (strand)
- Op de koffie bij Lesley en Bart op Bonaire
- Genieten, genieten, genieten.
Nog 3 HELE korte weekjes. Ik wil een verzoek doen aan pa om kachelhout te hakken en vraag oma maar om een aantal truien te breien...
Nogmaals bedankt voor de berichten! Twijfel niet om te reageren, echt leuk!
Dolfijnen zijn relaxt!
|
04 Oktober 2007 | 16:59:15
Lieve mensen,
Even een wat kortere update dit keer!
Afgelopen vrijdag zijn Lesley en Bart, twee klasgenoten van me die op Bonaire 'stage lopen', voor drie dagen op bezoek geweest in mijn casa. Vrijdagavond wilde ik het niet te laat maken omdat ik zaterdagochtend om 8 uur met dolfijnen moest zwemmen. Natuurlijk werd het vrijdag VEEL te laat met de jongens.
Zaterdag was het dus tijd om met de dolfijnen te zwemmen. Wat een ongelooflijke ervaring was dat heej. Eerst een breefing over wat wel en niet mag en daarna wordt aan de dolfijnen gevraagd of ze er zin in hebben. Dat hadden ze. Per tweetal kregen we 1 dolfijn. Een van de dolfijnen had ook in Flipper gespeeld.
We gingen steeds langs de dolfijnen zwemmen en daarna om de beurt spelletjes doen. we hadden commando's om ze te laten zingen, zwaaien, kusje geven, vooruit laten trekken, etc. Echt heel erg gaaf. Ze zijn ook echt slimmer dan je denkt. Nu even 'Dit was het nieuws' spelen...
Dit was dit was het nieuws maar niet voordat we hebben gekeken naar:
CIRCUS BAF OOK IN CURACAO GROOT SUCCES
NEDERLANDER BLIJKT ZELFS TE LUI OM ZELF TE ZWEMMEN (kreeg hap water in gezicht, vandaar de blik)
DOLFIJN SPOELT AAN OP NEDERLANDSE STAGIAIR (antilliaans wederzijds respect in de vorm van een kusje)
-- >Het volgende beeld is SCHOKKEND< --
DOLFIJN WAAIT WEG DOOR STERKE WIND
Hè wat flauw allemaal, maar echt heel indrukwekkend.
Toen ik terugkwam bij mijn casa waren de jongens inmiddels uit bed. Toen heb ik ze Willemstad laten zien, waarbij bart nogal onder de indruk was dat Bassie (Tijdens Bassie en Adriaan in Amerika) met zijn dikke lijf van de brug af kon springen waar hij nu op stond, zonder daarbij zijn enkels te breken!
En gingen we naar Cas Aboa, dat we niet hebben gevonden maar Port Marie was een mooi alternatief!
Stad en Streekontwikkeling on tour
De avond valt @ Port Marie
's Avonds was het bij Mambo weer hartstikke gezellig en stond onze gehuurde Matiz als een van de weinige op de enorme parkeerplaats.
De volgende dag lekker rustig aan gedaan en lag het strand er bij Mambo Beach weer prachtig bij tijdens de HAPPY HOUR:
Het mooie van zo'n zondag is dat het een uur later bij de strandtent ernaast HAPPY HOUR is en dat ziet er dan met ondergaande zon ongeveer zo uit:
Bij iedere fles die je besteld krijg je een gratis indrukwekkend panorama dus.
De volgende dag heb ik Lesley en Bart teruggebracht naar het vliegveld en heb ik meteen even een ticket geboek naar Bonaire. 19 oktober ga ik de jongens daar opzoeken voor een dag of drie!!! Zin in!
Net bijgekomen van het weekend realiseer ik me dat het morgen wederom weekend is. Nog 4 weken en dan ga ik naar huis. Ik stond vanmorge onder de douche en dacht bij mezelf: Dit lijkt waarschijnlijk nog het meest op Nederland, regen... Het het enige verschil dat ik de kraan uit kon draaien, op mijn fietske (jawel!!) kon stappen en in de brandende zon naar het hoofdkantoor fietste.
De plannen voor volgend weekend zijn alweer in de maak!
Bedankt voor jullie reacties en ander contact!!!
Is er behalve dat Waspik in alle headlines is verschenen door het wegpestschandaal nog iets gebeurd???
Message from paradise
|
25 September 2007 | 01:39:38
Regenachtige rakkers,
Ik moet jullie eerst even bekennen dat ik meerderen malen de glimlach niet heb kunnen onderdrukken, wanneer omgeroepen werd dat het in Nederland 14 graden is, terwijl ik in mijn korte Hose op het strand flessen sta (of lig) weg te hakken.
Zo, dat is er ook weer uit! Alles gaat nog steeds naar wens hier. De stageopdracht is omgegooid, wat wil zeggen dat ik meer werk heb gekregen. Dat is een goeie zaak. Alles gaat weer lekker op het gemak op het park, poco poco, niks aan de hand, hopi bon. In de supermarkt vind ik ook steeds meer producten die ik zocht, zodat ik mijn menukaart uit heb kunnen breiden.
Nu moet ik gaan vertellen wat ik de afgelopen twee weken heb gedaan, pff ik kan daar een 24delige encyclopedie over schrijven, geen beginnen aan! Ik hou het maar op de weekenden, ga er maar even lekker voor zitten, hier komen de laatste twee weken in vijf minuten!
Vorige week Donderdag Heel de groep compleet samen met Dennie, Anand en Stefan, die hier op vakantie waren. Lekker uitgeweest in Cinco, maar de avond begon pas echt na het uitgaan op het balkon bij Ronald, waar bleek dat de jongens een even ziek, laag en zielig gevoel voor humor hebben dan ik. Met kramp in de kaken van het lachen ben ik naar huis gebracht. De volgende ochtend politie aan de deur maar dat was niet voor ons!!
Vrijdag De dag erna thuis gewerkt, maar laat in de middag toch naar Mambo, waar dezelfde groep aanwezig was als de dag ervoor. Na ons volleybaltalent geshowt te hebben, kwamen de eerste Amstel Brights weer op tafel. Of eigenlijk in de strandstoel.
Vanuit Mambo naar de AH gereden en bij Stefan, Annand en Danny beneden gezeten om de befaamde bruine flessen met blauw etiket leeg te maken.
‘s Avonds zijn Anand, Danny en ik naar Cinco gegaan omdat Lady Dana daar draaide. Dana startte haar set met: The only limit is your own imagination!‘ Wat een avond was dat! Het was ontiegelijk gezellig. Toen ze haar set afrondde, zijn we nog even met haar op de foto geweest (zie filmpje) en hebben we nog even staan praten. Ik weet of ze op Qlimax draait of niet, maarja dat mag ik natuurlijk niet zeggen! Echt super. Ik heb haar in Nederland 3x zien draaien maar dit was echt geweldig.
Zaterdag
Zaterdag werd ik al ‘vroeg’ opgehaald om naar de grotten van Hato te gaan. Iedereen was brak. De grotten waren heel mooi, en al snel bleek dat de gids nog smerigere opmerkingen in huis had dan wij. Toen waren we er dus weer snel bovenop. Daarna nog even rondgereden en naar de Pizzahut gegaan.
‘s Avonds zijn we eerst naar Sopranos gegaan. Een toptent in het Rifford, een groot ford met op de binnenplaats palmbomen en barretjes en in het ford een aantal cafeetjes, waaronder dus Sopranos. Daar werd livemuziek gespeeld door ‘The Pianoman‘. Gisteravond zat nog steeds in het lichaam. Na een paar flesjes kwam ik er gelukkig weer bovenop. Dennie hebben we helaas thuis af moeten zetten toen we op weg gingen naar de Baya Beach Club, omdat zijn lichaam nogal heftig reageerde op de avond ervoor. Daar draaide Dj Jose (as usual openair, on the beach). Toen we thuis kwamen had rasalcoholist Dennie zichzelf alweer op het balkon geïnstalleerd met een fles. Die hebben we toen maar even vergezeld.
Zondag Zondag was de eerste dag dat ik wat kon uitslapen maar dat lukte natuurlijk niet. Eerst met moeders gebeld. Dennie, Anand, Stefan, Ronald, Rick en ik zijn daarna bij Hooks Hut aan de Piscaderabaai gaan zwemmen. De zon scheen niet, maar dat was wel fijn voor sommigen met 1e en 2e graads verbrandingen. Ook bij Hooks Hut weten ze hoe een Amstel Bright moet smaken. Na een tijdje met Ronald naar een toren gezwommen waar je af kon springen. Was nogal een hele klus daar te komen, pier op, pier af, door zee…
Dinsdag Dinsdag was Puck jarig. Het was erg gezellig en een bende eerste klas! Ook was dit eigenlijk een afscheidsfeest van Anand, Stefan en Dennie, die hier op vakantie waren. Jongens, succes met het Steve Nipple weer en de trillende handjes in de afkickkliniek! Ik spreek jullie bij Qlimax! Nog eentje dan!
In dit filmpje hieronder laat ik mijn huisje zien en dan komen er nog wat foto’s van vorig weekend (Lady Dana, Baya Beach) en de verjaardag van Puck.
Vrijdag om 4 uur middags kreeg ik telefoon van Ronald dat ik me een uur later moest melden in Punda, daar was het happy hour. Dat hebben we geweten ook. Ik houd niet zo van cijfertjes maar de 3 liter in 3 kwartier wil ik toch even vermelden. De rest van de avond was rustig natuurlijk.
De dag erna eerst naar de kapper geweest en toen naar het strand richting Westpunt. Van daar uit naar het Christoffelpark gereden. Daar was een maanwandeling georganiseerd waar ik moest assisteren en foto’s maken. Het was niet zo druk, Puck en Luuk liepen ook mee. Ik moest in mijn eentje met een pickup in het stikdonkere park rondcrossen zodat de wandelaars eten en drinken hadden. Dat was een heel avontuur. Het eerste meetingpoint kreeg ik niet gevonden. Daar reed ik dan in een veel te grote pickup door de smalle weggetjes waar ‘s avonds alles op elkaar lijkt! Daarna ging alles perfect, iedereen had het goed naar zijn zin. Ik kwam in mijn eentje aan op het strand van Boca Grandi waar ik alles klaar kon zetten. Echt wel magisch te noemen als je met nagenoeg volle maan in je eentje op zo’n verlaten strand zit. Diezelfde avond naar Mambo Beach geweest.
De dag er na chillen op Kontiki Beach, daarna happy hour bij Mambo en toen Happy hour bij Wet&Wild. Echt een super sfeer daar. Iedereen in zwemkleding met de voetjes in het zand naast de bar, echt gezellig. Daar kwam de hamvraag op: waar maakt iedereen zich toch druk over in Nederland?? De zon gaat achter de palmbomen en de lucht trekt donkerrood weg. Muziek gaat wat harder en iedereen staat te dansen. Daarna nog naar Punda gereden waar het Cooldowncafe optrad. Allemaal meezingers van Guus Meeuwis en Rowwen Heze! Veel te laat thuis voor een Zondagavond. Hier de film:
.
En verder… Ik heb de huur van mijn huisje verlengd omdat het toch eigenlijk wel een ruim huis is, dicht bij Punda, de supermarkt en bushalte. Of er binnenkort iemand bij komt wonen zie ik wel.
Dit weekend is het besef gekomen dat de tijd wel heel snel gaat. We proberen zaterdag met dolfijnen te gaan zwemmen, maar er was voorlopig nog geen plaats voor ons! Ik hoop dat het doorgaat, gisteren waren we er geweest en die beesten zijn echt fantastisch. Verder zijn er plannen dat Bart en Lesley, 2 klasgenoten die voor 3 tellen, langskomen, De week erop ga ik naar bonaire. pff veelste druk!
That’s it for today! Over 6 weken zit ik alweer thuis. Missen jullie mij net zo hard als ik jullie? Whaha.
Ik dacht hier even een uitgebreide weblog neer te zetten, maar dat schiet niet op zonder internet! Ik lees jullie berichtjes wel in een internetcafé, maar die is te sloom om er steeds wat op te zetten. Ik was wat berichtjes van jullie kwijt maar jullie zetten ze onder oudere berichten van mij, de ratten…
Alles is goed hier. Eerst even een filmpje! Eerst een heel stuk Christoffelpark (stageadres), dan wat van Willemstad en daarna het strand en uitgaan…
.
Op stage gaat alles goed. Al kan ik niet altijd wat doen en dat frustreert wel een beetje. Wat er door de week gebeurt is ook niet zo heel interessant.
- Savonds een filmpje gemakt in de strandstoelen van Mambo Beach onder de sterren, Polar in de hand
- Bij het pinnen kreeg ik wel mijn pasje maar geen geld
- Met een groep van 110 Antillianen het park in geweest met 2 gidsen
- De bus heeft al 2x meer dan een uur vertraging
- Het park ingaan met de dreiging van familie van de Killerbee
- In de supermarkt door medewerkers herkent worden en als ‘Swa’ door het leven gaan.
- De eerste keer dat ik áárdige Amerikanen tegenkwam, heb ik ze meteen Willemstad maar even laten zien
Het weekend was weer . Vrijdag eerst afgeborreld op stage. Naar huis gebracht door de Chef. Toen met 2 auto’s vol dorstige jongens naar Zanzibar gereden. Daar leek het Chiel wel met Inge, Wilfred en Kim aan de bar. Wel leuk om weer Waspikkers te zien. Goed misdragen natuurlijk
Zaterdag naar een DJ Contest geweest op Mambo. Het eerste uur was fantastisch! Uiteindelijk was er een kleine 4000 man, podium in de zee, voeten in het zand, fles in de hand. Daarna viel het een beetje stil, maar aan het eind was het ouderwets gezellig. Zo’n beetje als laatste naar huis gegaan
Zondag zette de stijgende lijn gewoon voort. Na een paar uur slaap hoorde ik van alles. Toen ik ging kijken stond er zwarte vlek in mijn keuken. Toen ik mijn lenzen in deed bleek het een Antilliaanse vrouw (eigenares) te zijn, die samen met een klusjesman sloten op de deur stond te rammen. Ik kreeg namelijk een nieuwe huisgenoot die dag (tot op heden nog niets gezien) ‘s Middags vertrokken we richting Westpunt, naar Playa Kalki. Een heuul mooi strand. Daar zo’n beetje heel de middag gesnorkeld. Wel de bovenkant van mijn voet radicaal open gehaald (en de zijkant van mijn andere voet en mijn knie).
Ik heb een beschermhoesje voor mijn camera voor in het water. Heel mijn camera ff volgeschoten. Luuk had onder water de foto’s van mijn afscheidsfeest nog rustig zitten te kijken.
In de laatste 10 meter snorkelen begon mijn kuit en hand heel erg te branden. De strandwacht zei weer overtuigend Antilliaans: ik weet niet wat het is, want ik werk hier pas een week! Iemand anders haalde azijn voor me, omdat het brandkoraal was. Echt een ellende dit eiland :P.
Deze week is weer rustig begonnen, met nog steeds een huis voor me alleen. Na koken, eten en afwassen ben je echt kapot met deze temperaturen. Op stage gaat het rustig, ik doe veel kleine dingetjes om mijn project heen.
Ik heb niet echt de mogelijkheid om foto’s online te zetten wich means dat het druk wordt op de koffie als ik terug ben om foto’s te kijken ;) Daarom verwijs ik jullie door naar een ander foto-album, waar ik ook te vinden ben, want er staan ook fotos van mij tussen
Pasame la botella ofwel: geef mij maar de fles. lekker toepasselijk
Ik zie dat jullie berichten en een paar krabbels hebben achtergelaten op Hyves, ik kan ze wel lezen, maar (nog) niet reageren! Thnx!
Hoe is het daar? Laat geworden met de 80 hoorde ik al wel (Brian!)? TWB niet zo’n goede ronde gedraaid hoorde ik van Annet. Deze week verwacht ik beter! Is er verder nog iets te doen in Waspik, of regenen jullie helemaal weg??
Keep on faxen en mailen! Hou me op de hoogte, sommigen verdienen een pluim wat dat betreft ;)
Felix onder de duim
|
03 September 2007 | 00:21:30
Beste mensen!!
Al een tijdje niks van me laten horen door een gebrek aan internet! Ik met mijn antilliaanse mentaliteit ben dan te lam om naar punda te lopen.
Alles is verder goed met mij. De week rustig doorgekomen. Het niveau ligt wel heel laag. Na het koffie drinken moet er ff uitgerust worden omdat het koffie drinken wel heel erg veel van je vergt. Deze week vooral veel het park ingeweest. Een dorre bedoeling op het eerste oog. TOch is het echt heel mooi. Samen met Cyrill in de jeep een beetje rondgereden. Wel genieten dus!
Afgelopen vrijdag ben ik contact gekomen met 3 jongens waar ik het weekend mee doorgebracht heb. Kjel, Luuk en Puck. Luuk belde me op dat er een orkaan kwam. TOen heb ik de krant uit de bus gepakt waar in stond dat Curacao zich voorbereid op een orkaan... Hehe...
Bij mambo was een DJ contest waar we heen zouden gaan, met een bezoekersaantal van een paar duizend man. Maar door Felix de orkaan was alles afgelast. Toch daar naartoe gegaan. Na 1 fles naar TMFcafe gegaan. Daar ook 1 fles op, toen naar de Nachtwacht, heuuul veeul flessen op, goed gezellig. Het cafe stond vol, op de stoep stond het vol en de straat ook. Dus af en toe moeste we uitwijken voor een auto. En wachten op Felix natuurlijk. Daarna naar Ay Caramba, langs de handelskade. Uiteindelijk een fantastische avond. Het regende op het laatst goed hard door de orkaan. Toen het allemaal op zijn hevigst was lag ik in coma. Ik heb vanmorgen alleen de huiskamer ff moeten dweilen, omdat daar een laagje water lag. Verder niks aan de hand...
Wat er verder door de week is gebeurd ben ik eigenlijk alweer lang vergete. Ik heb een paar fotootjes op internet gezet, ik zit nou bij de jongens, die hebben wel internet. Ik heb ze bij mijn fotos van finland gezet, later zet ik er misschien ff wat meer ergens anders. Beschrijving staat er links naast.
Wat wel jammer is is dat het ieder weekend tot nu toe bokkenweer is. Vorige week regen, deze week een orkaan, whats next?
Mentaliteit is hier wel heel relaxt. Op weg hier naartoe was ik de weg kwijt in de ghetto hier. Dus ik vraag een oud mannetje om de weg. Met knikkende knietjes staat hij op. Hij mompelt wat en schuifeld weg. Dus ik er achter aan. Na 10 minuutjes schuifelen wees hij een straatnaambordje aan en was ik op locatie!
Jullie horen nog van me,. Bedankt voor de reacties mense!!
Mijn nieuwe Mobielnr is 005999 6604309, en anders 1 nulletje minder.
Hier istie dan, de langverwachte aankomstmail van de Prins.
For a start, bedankt voor jullie berichtjes en smsjes, ik krijg denk een dezer dagen een nieuw nummer....
Ik had eigenlijk een briefje moeten maken wat ik jullie wil vertellen want nou wordt het eignelijk helemaal niks. Ik kan dat niet hebben die tikkende klok hoelang ik nog heb voordat de computer afsluit. Wat dat betreft ben ik al goed Antilliaans!
Ik begin bij de reis. Die ging GOED. Ik had een extra ruime plaats gekregen. Ik kon met gestrekte arm de stoel voor me niet aanraken. We hadden wel een tussenlanding op Porlamar, boven Venezuela. Daar wist ik dus weer helemaal nix vanaf. Zodoende duurde de vlucht 12 uur. Daar aangekomen zou ik opgehaald worden maar er was natuurlijk niemand!! Na een tijdje kwam mijn huisbaas me ophalen en hij zei: ik ben toch mooi op tijd? ik heb hem maar in zijn waan gelaten. Zweten dat ik deed, zweten, wat een hitte, en het was avond en bewolkt!
Vanaf toen was het echt een ramp. Ik kon niet pinnen en de huisbaas wilde geld, ik was in een wijk terecht gekomen waar groepjes mensen snachts op straat stonden, blaffende honden, ik was moe, wist niet waar ik boodschappen moest doen en het was bokkenweer. Jeejjj Curacao....
Vanaf dat moment ging het alleen maar beter met me. Ik ben vrijdag naar Carmabi geweest, mijn stageadres. Alles te voet natuurlijk. Dat lag daar aan een heel mooi strand maar ik hoef daar nooit te zijn :S
Op de weg terug (40 min.) kwam er iemand naast me lopen om gewoon een beetje te kletsen, dat is hier dus heel normaal en dat is daarna vaker gebeurt. Heel relaxt gewoon.
Zaterdag ben ik met mijn huisbaas naar de Appie Hein gereden haha jawel, kaas ingekocht. Ik moest 5 seconde rennen van mijn huis naar zijn auto en ik was zeik en zeik en zeiknat!! Een Antilliaanse regenbui. Wel lekker want het is wel ZOOO warm hier. Meteen 15 cm water op straat, in de auto is dat echt gaaf!
(klote ik ga mijn verhaal weer te lang maken)
Zondag naar Punda gelopen. De binnenstad bestaat uit Punda (punt) en Otrabanda (andere kant). Ik woon in punda en loop in een klein kwartier naar Otrabanda. Tussen Punda en Otrabanda ligt de pondjesbrug (die van bassie en adriaan) en de handelskade (die boven in mijn site staan die huisjes.
Toen ik terugkwam uit Punda heb ik weer iets geweldig antiliaans meegemaakt. Ik hielp een man uit de brand die zonder benzine zat. Hij heeft mij daarna heel willemstad laten zien en ik heb met zijn moeder gebeld haha.
In Punda liepen wat meer toeristen en heb ik ook een veiliger gevoel. Die wijk waar ik nu zit is echt nog steeds klote. Vannacht heel de nacht alle honden uit de straat: waf waf waf! Maarja, je mag die honden dan blijkbaar niks doen, echt zonde.....
Vandaag naar stage geweest in het Christoffelpark. Dat is dus 100% aan de andere kant van het eiland. Dat natuurpark ontvangt toeristen. Mijn taak is om nieuwe ideeen te ontwikkelen om nieuwe toeristen te trekken. Om een beeld te krijgen van het park ben ik eerst met 2 parkrangers naar telefoonpalen weesten zoeken. Nou lieve kinderen. Ik ligt van boven tot onder open. niets dan doorntjes hierzo. Woti liep met een kapmes voorop te hakken en ik liep erachteraan. Daarna met Cyriel het park verkend. Samen met 4 NLse toeristen zijn we heel de dag met de jeep opstap geweest. Ik zat voorin met mijn armpje uit het raam. Nadat ik het doorhad was het armpje tegen het zwarte aan, Het had nog wel iets van rood. Bij deze wil ik Christel bedanken dat ze de 2 voor de prijs van 1 aanbieden van aftersun heeft gezien. Vandaag zit er al een halve fles op. Ik zag net dat ik vandaag bijna 200 fotos heb gemaakt. Mooi is het in Christoffelpark ECHT wel. Toen ik met Woti opstap was sprong er ff een leguaan voor ons op de grond en een Curacaos hertje vluchte weg. Verder ziet het hier zwart van de salamanders enzo.
Ik ben vandaag met een meisje teruggereden dat ook stage loopt (al 15 weken ofzo) en daar heb ik het een beetje over uitgaan gehad. Ook dat komt goed.
Mensen!!! Het is eindelijk lekker weer, ik weet alles te vinden en ik kan weer pinnen. Ik red me wel. Na een slechte start gaan we er hier tegenaan.
Ik wil jullie echt heel hard bedanken voor jullie berichtjes en smsjes!
Ik hoop dat ik binnekort fotos op internet kan zette want ik heb al wel een paar leuke maar internet is zooow retetraag hier en ik zit zo eens naar die aansluiting te kijken en dat gaat ook niet lukken.
Bedankt voort lezen haha, I doubt dat iemand het helemaal afgelezen heeft :P
Groeten vanuit Otrabanda! Als ik 10 meter loop heb ik uitzicht op dat plaatje wat jullie bovenaan mijn site zien, dus dan weet je waar ik zit haha ik ben eten maken!
Na een klein jaar thuis te zijn geweest na 3 maanden bikkelen in Finland, gaat de reis dit keer richting Midden-Amerika. Van 23 augustus tot 4 november ga ik stage lopen op Curacao. Voor degene waarvoor Curacao helemaal vreemd is, volgt hier een (te) commercieel filmpje
.
Op deze manier krijg ik deze zomer toch nog zon!
Vrijdag 17 augustus geef ik een klein afscheidsfeestje, dan kunnen jullie allemaal wat komen drinken! Op deze site ga ik jullie op de hoogte houden van ik mee maak. Ik zou het leuk vinden als jullie een berichtje achterlaten! Gewoon mailen kan natuurlijk ook..
.gif){kind=small}
. Vrijdag eerst afgeborreld op stage. Naar huis gebracht door de Chef. Toen met 2 auto’s vol dorstige jongens naar Zanzibar gereden. Daar leek het Chiel wel met Inge, Wilfred en Kim aan de bar. Wel leuk om weer Waspikkers te zien. Goed misdragen natuurlijk
, die samen met een klusjesman sloten op de deur stond te rammen. Ik kreeg namelijk een nieuwe huisgenoot die dag (tot op heden nog niets gezien) ‘s Middags vertrokken we richting Westpunt, naar Playa Kalki. Een heuul mooi strand. Daar zo’n beetje heel de middag gesnorkeld. Wel de bovenkant van mijn voet radicaal open gehaald
(en de zijkant van mijn andere voet en mijn knie). 
. De strandwacht zei weer overtuigend Antilliaans: ik weet niet wat het is, want ik werk hier pas een week! Iemand anders haalde azijn voor me, omdat het brandkoraal was. Echt een ellende dit eiland :P.
;)
